نگهی بر فقدان روحیه ی نقدپذیری در  مدیران و مسوولان

کدام مدیر یا مسوول از نقد نمی ترسد؟

وحید اوراز

      فقدان روحیه ی نقدپذیری در جامعه ی ما و در پی آن در مدیران و مسوولان ما موضوعی تاریخی است. در طول تاریخ ایران، مدیران و مسوولان، خود را ملزم به پاسخگویی نمی دانسته اند؛ تنها مدت اندکی است که بحث لزوم پاسخگویی مدیران مطرح شده است و تا زمانی که این بحث نهادینه نشود مدیر تصور می کند که اگر نقد کسی را بپذیرد، در حق او بزرگواری کرده . در حالی که این وظیفه مدیر است که نقد منصفانه را بپذیرد .

مدیر نقد ناپذیر ویژگی های مشخصی دارد. او پله های ارتقای مقام را به طور تدریجی نمی پیماید و بر اساس شایستگی و تخصص انتخاب نمی شود . در نتیجه به مجموعه تحت مدیریتش آشنایی ندارد. او برای کارش برنامه ندارد و طرح های غیرعملی ارائه می دهد که غالبا با شکست مواجه می شود. در نتیجه بیشتر فعالیت هایش براساس آزمون و خطاست و گاهی هزینه های زیادی را به سازمان و یا محل مدیریتش تحمیل می کند. در کشورهای پیشرفته این قبیل مدیران به سرعت برکنار می شوند. البته سازمانی که در این کشورها آنها را در استخدام دارد غالبا چند گزینه دارد که به جایشان قرار دهد. ولی از آنجایی که بسیاری از سازمان ها و دوایر ما چنین گزینه هایی را در اختیار ندارند، گاهی وقت ها شاهدیم که بحرانی در حوزه تحت مدیریت مدیر رخ می دهد و مشخص می شود که وی حوزه مدیریتش را نمی شناخته و به همین دلیل از سمتش خلع می شود. ولی بی کفایتی مانع از آن نیست که وی در جای دیگری مدیر نشود. در این مواقع دوستی ها و یا اعتماد منطق خود را تحمیل می کند .

 طبیعی است مدیر یا مسوولی که از نقد می ترسد، همین مدیر یا مسوول بی صلاحیت است. چون می داند که اگر انتقادی مطرح شود بی برنامگی و سستی برنامه هایش مشخص می شود.

کشور ما یک کشور در حال توسعه و شهرستان ما نیز شهری با قدمتی کهن ولی بی بهره از ساخت و سازی زنده و پویاست. در چنین جامعه ای نقد منصفانه و درست از مدیران و مسوولان می تواند به پویایی جامعه و شهرستان منجر شود و سرعت تحولات مثبت را بیشتر کند. در ابتدا هر کس (مدیر،مسوول و...) از خودش شروع کند بطوریکه هم تحملش را مقابل نقد افزایش دهد و هم بیاموزد چگونه به شکل صحیح نقد کند. نظر و عقیده هر فرد هر قدر به نظر خودش صحیح باشد تا در بوته نقد قرار نگیرد، صحت و سقمش مشخص نمی شود.

در جامعه و بالاخص شهرستان ما چندان روحیه ی نقدپذیری و فرهنگ نقد وجود ندارد. شما ای آقا و خانم  مدیر و مسوول ... اگر احساس می کنید کسی که شما را نقد می کند، منزلتتان را پائین می آورد ، سخت در اشتباهید و این امر باعث می گردد بلافاصله در مقابل نقد موضع بگیرید. در حالی که اگر کمی منطقی تر باشید احساس خواهید کرد که انتقاد از شما موجب می شود خودتان را ارتقا دهید و در واقع نقد باعث کاهش منزلتتان نمی شود ، به شکل بدبینانه به نقد نگاه نکنید. اگر خود را بی نیاز از نقد احساس کنید، فکر می کنید که نقطه ضعفی ندارید و این باعث پیشرفت و پویایی شما نمی گردد و همین طرز فکر موجب رکود و انحطاط است . البته خود بزرگ بینی هم از آن دسته ویژگی هایی است که با نقد سر سازگاری ندارد . رحم ا... من اهدی الی عیوبی (درود بر آن کس که عیب هایم را به من هدیه داد....).

بر آنیم تا در این صفحه هر هفته به سراغ عملکرد مسوولی از شهرستان نقده و یا فرقی نمی کند از شهرهای دیگر رفته و عملکردهایشان را به نقد بنشینیم. البته افزایش تحمل مدیران و مسوولان نسبت به نقد، کمک خواهد کرد تا جامعه سرانجام شیوه های صحیح نقد را بیاموزد. آموختن شیوه های نقد صحیح و انتقادپذیری هم از جمله مواردی است که به توسعه جامعه می انجامد. چرا که همه از این راه درک بهتری از اوضاع پیدا می کنند و در سطح کلان تر هم به این طریق بهتر می توان برنامه های توسعه ای را پیش برد.